De stille revolutie van de introverte mens

Quiet people

De mensheid bestaat voor tussen de 30 en 50% uit introverte mensen en die zijn niet ziek of raar. Ze zijn gewoon niet extravert. Ze zijn rustig, hebben wat meer tijd nodig om over de dingen na te denken, maar zijn niet per se saai, verlegen of niet-sociaal.

Ik wist vroeger wel dat ik niet was zoals de meeste kinderen om mij heen. Ik speelde graag alleen; kon me uren op mijn kamertje vermaken met Playmobil, lezen of dagdromen. Ook later in mijn werk was ik niet haantje de voorste en had niet als eerste de oplossing voor een probleem. Of misschien had ik die oplossing wel, maar ik zei het niet. In beoordelingsgesprekken werd me steevast verteld dat ik goed werk deed, maar dat ik me meer moest laten zien. Maar hé, ik deed toch goed werk? Ik snapte dat nooit. Functioneert iemand die steeds maar roept hoe goed hij is, beter dan iemand die liever op de achtergrond hard aan het werk is? Gelukkig begrijpt mijn huidige leidinggevende me en dat werkt een stuk relaxter.

Goed ook dat de laatste jaren meer over introversie wordt geschreven. Dit is belangrijk, want hoe meer er over introversie bekend wordt hoe beter! Zo leren de extraverte mensen ook dat die stille collega niet stil is omdat ze verlegen is, maar omdat ze introvert is. Vooral de laatste jaren liep ik hier zelf vaak tegenaan in mijn werk. Ik gaf mezelf de schuld, omdat mijn persoonlijkheidstype niet echt paste bij mijn baan als marketeer. Tot ik in september vorig jaar een ongelooflijk raak artikel van Tristan Lavender las. Zo’n artikel waarvan je zou wensen dat je het zelf had geschreven. In De kracht van introversie in een extraverte marketingwereld geeft hij alle introverten in een extraverte werkomgeving een hart onder de riem en vooral veel tips om hun kwaliteiten goed te kunnen benutten. Ik was dagen onder de indruk van het artikel.

Nog meer fijn en herkenbaar leesvoer is het boek Ik moet nog even kijken of ik kan van Liesbeth Smit. In het boek gaat zij uitgebreid in op de verschillende kanten van introvert zijn. Hoe is het op het werk, in de opvoeding en in de liefde? Wat is het verschil met autisme en hypersensitiviteit, zijn er ook mensen die zowel introvert als extravert zijn en hoe herken je een echte introvert? Ze schrijft met veel humor en geeft handige tips, inbreng van experts en, niet te vergeten, veel lijstjes. Na het lezen van dit boek voelde ik me een heel gelukkige (stille) Willy en weet ik nu dat ik altijd bij een uitnodiging kan zeggen ‘ik moet nog even kijken of ik kan.’

Net als Tristan haalt ook Liesbeth het boek van Susan Cain aan. Ik denk dat Quiet, the Power of Introverts in a World That Can’t Stop Talking mijn volgende aanschaf wordt. Haar TED-talk is in elk geval al zeer de moeite waard.